Między talentem a mentorem

10_03_wywiad_z_sedzia

Z jednym z najzdolniejszych arbitrów młodego pokolenia – Arkadiuszem Łaszkiewiczem rozmawia Kamil Kusier.

Kamil Kusier: Sędzia piłkarski. Zawód do którego z pewnością trzeba mieć wiele odwagi, jeżeli popatrzymy na obecną sytuację w PZPN oraz we wrocławskiej prokuraturze. Skąd  pomysł na sędziowanie?

Arkadiusz Łaszkiewicz: Przygodę z sędziowaniem rozpocząłem w 2001 roku,  w czasie kiedy afera korupcyjna w polskim futbolu jeszcze nie wybuchła, więc decydując się na „gwizdanie”, nie patrzyłem przez pryzmat sytuacji w polskiej piłce. A co do pomysłu, to nie był mój, tylko mojego młodszego brata. To on zapisał mnie na kurs. Ja o tym nic nie wiedziałem, bo akurat wtedy przebywałem w Mediolanie. Po powrocie, kiedy się o tym dowiedziałem, byłem sceptycznie nastawiony do tego pomysłu ale zaryzykowałem. Opłacało się.

Niektórzy twierdzą, że aby zostać dobrym sędzią wystarczy jedynie znać przepisy obowiązujące w piłce nożnej. Środowisko sędziowskie uważa jednak, że w Twoim przypadku mówimy o talencie czystej wody...

Owszem, znajomość przepisów gry w piłkę nożną to absolutna podstawa, jeśli jednak chce się zostać dobrym sędzią, to do znajomości zasad futbolu trzeba dołożyć przede wszystkim umiejętność ich interpretacji, dobre przygotowanie fizyczne, samozaparcie, chęć ciągłego doskonalenia swojego warsztatu, a także maksymalne zaangażowanie się w to, co się robi.  Należy także dodać, że arbiter główny potrzebuje zaufanych i zdolnych asystentów. Dziękuję swoim „bocznym”, którzy dzielnie mnie wspierali, a nierzadko ratowali z opresji. Zwłaszcza Tym, którzy byli ze mną na zawodach IV i III ligi: Konradowi, Rafałowi, Tomkowi, Darkowi, Robertowi, Piotrkowi, Andrzejowi. Bez Was naprawdę byłoby ciężko!  A co do mojej smykałki do sędziowania; owszem, aspekty pracy sędziów i trafność ich decyzji interesowały mnie, odkąd pasjonuję się piłką nożną, ale nic poza tym. Przyznam się, że gdy nie byłem jeszcze sędzią, lecz piłkarskim kibicem na trybunach, zdarzyło mi się krzyknąć pod adresem arbitrów parę mocnych słów...

Twoi przełożeni twierdzą, że gdyby nieco lepsze warunki fizyczne, sędzia Łaszkiewicz biegałby już po boiskach Ekstraklasy. Czy Twoim zdaniem wzrost odgrywa znaczącą rolę w sędziowaniu spotkań piłkarskich?

Pierwszą część pytanie traktuję jako dobry żart. A wzrost? Szczerze mówiąc, nigdy nad tym się nie zastanawiałem, ale obiektywnie rzecz ujmując, wzrost jest atutem sędziego na boisku. Dowodem na to jest choćby fakt, iż czołówka europejskich, jak i polskich arbitrów jest słusznej postury. Nie zrażam się jednak tym. Odpowiedni warsztat i przygotowanie do zawodów sprawia, że nawet niewysocy arbitrzy także potrafią prowadzić spotkania na wysokim poziomie. Konrad Plautz, czołowy europejski arbiter z Austrii, ma tylko 170 cm., a radzi sobie świetnie.

W minionym sezonie PZPN wprowadził tzw. System Mentorski. Mógłbyś nam nieco przybliżyć działanie tego projektu?

Oficjalna nazwa tego przedsięwzięcia to „PROGRAM TALENTÓW I MENTORÓW”. Mówiąc w skrócie, ma on na celu wyszukiwanie na wszystkich poziomach rozgrywkowych sędziów uzdolnionych, perspektywicznych, odpornych na stres, znających języki oraz dążących do swego rozwoju poprzez ciągłe szkolenie, co ma finalnie pomóc w awansie na wyższe poziomy rozgrywkowe. Warte podkreślenia jest jednak to, iż sam udział w programie mentorskim nie oznacza pewnego awansu danego sędziego.

Obecnie sędziowanie odbywa się na zasadzie umowy zlecenia z okręgowymi czy wojewódzkimi związkami. Czym poza pilnowaniem porządku na boisku zajmuje się jeden z najzdolniejszych arbitrów w regionie?

Na co dzień jestem urzędnikiem Powiatowego Urzędu Pracy w Zamościu. Pracuję w  Dziale Instrumentów Rynku Pracy, zajmuję się stażami... i lubię to, co robię.

Załóżmy jednak, że nie zdecydowałeś się na sędziowanie. Czy próbowałbyś w innym wymiarze związać się z piłką nożną?
Na pewno. Nie wyobrażam sobie bez piłki nożnej życia. Jako drugi kierunek studiów skończyłem dziennikarstwo, stąd zaryzykuje stwierdzenie, że gdybym nie był arbitrem, to byłbym dziennikarzem piszącym o futbolu.

Największe marzenie Arkadiusza Łaszkiewicza...
Na płaszczyźnie sędziowskiej na pewno ciągłe podnoszenie swoich umiejętności, a w przyszłości awans do II ligi. Życzyłbym sobie też, aby każdy mecz, który prowadzę, był lepszy od poprzedniego.

Dziękuję za rozmowę oraz życzę powodzenia w dalszej sędziowskiej karierze.
Dziękuję.